Obywatel nieba

Cudem, który przyjęto jako dowód świętości Frassatiego w jego procesie beatyfikacyjnym, stało się uzdrowienie Domenico Sellana z choroby Potta (gruźlicy kręgosłupa).

Obywatel nieba

Cudem, który przyjęto jako dowód świętości Frassatiego w jego procesie beatyfikacyjnym, stało się uzdrowienie Domenico Sellana z choroby Potta (gruźlicy kręgosłupa).

W dniu 28 grudnia 1933 r. tego czterdziestoletniego, sparaliżowanego mężczyznę odwiedził kapłan, przynosząc mu obrazek z modlitwą przez orędownictwo Pier Giorgia. Po wytrwałej modlitwie nastąpiło całkowite uzdrowienie; mężczyzna żył jeszcze przez 35 lat. W 1989 r. Stolica Apostolska potwierdziła cudowny charakter tego uzdrowienia i przypisała je orędownictwu Frassatiego.

Jan Paweł II przy grobie Frassatiego w Pollone
Jan Paweł II przy grobie Frassatiego w Pollone

16 lipca 1989 r. przy jego grobie w Pollone modlił się papież Jan Paweł II, a niecały rok później – 20 maja 1990 r. ogłosił Pier Giorgio Frassatiego błogosławionym. W homilii podczas beatyfikacji na placu św. Piotra w Watykanie mówił m.in.: „Pier Giorgio jest także człowiekiem naszego wieku, człowiekiem nowoczesnym, człowiekiem, który bardzo umiłował! Jest on mistrzem do naśladowania. Ewangelia staje się w nim solidarnością i przyjęciem, uważnym poszukiwaniem prawdy i wymagającym zaangażowaniem na rzecz sprawiedliwości.

Modlitwa i kontemplacja, milczenie i praktyka sakramentów nadają treść i ton jego różnorodnemu apostolstwu, całe zaś jego życie, ożywiane Duchem Bożym, przeobraża się w cudowną przygodę. (...) Wiara i wydarzenia codziennego życia zespalają się w nim w harmonijną całość, tak że przylgnięcie do Ewangelii wyraża się w praktyce przez pełne miłości poświęcenie się ubogim i potrzebującym, pogłębiające się aż ostatnich dni choroby, która doprowadzi go do śmierci. Fascynacja pięknem i sztuką, zamiłowanie do sportu i gór, zainteresowanie problemami społecznymi nie stanowią dla niego przeszkody w stałym kontakcie z Absolutem. Całkowicie pogrążony w Bożej tajemnicy, całkowicie oddany służbie bliźniemu: tak można pokrótce określić jego pobyt na ziemi”.

30 czerwca 1990 r. ciało nowego Błogosławionego uroczyście przeniesiono do Sanktuarium Matki Bożej w Oropie, gdzie przy jego trumnie została odprawiona Msza św., a we wrześniu jego ciało złożono w archikatedrze w Turynie; tam spoczywa w bocznej kaplicy św. Maksyma. Grób bł. Pier Giorgia 21 czerwca 2015 r. odwiedził także papież Franciszek.

W dniu 26 sierpniu 2011 r. miał miejsce wypadek Kevina Beckera, studenta z Pensylwanii. Mężczyzna spadł z wysokości 4 m z dachu swojego domu. Dzięki szybkiej interwencji neurochirurgicznej przeżył, ale z powodu licznych złamań i obrażeń czaszkowych zapadł w śpiączkę, bez jakichkolwiek nadziei na powrót do zdrowia. Jedna z bliskich mu osób przyniosła do szpitala obrazek z modlitwą do bł. Pier Giorgia, mówiąc, że Frassatiemu przydałby się cud, który pozwoliłby na jego kanonizację. Podjęto modlitwę przez jego wstawiennictwo. Następnego dnia Kevin obudził się, a w ciągu niecałych 3 tygodni od wypadku został wypisany do domu w pełni sił.

Wkrótce po wybudzeniu opowiedział, że przez cały okres śpiączki towarzyszył mu „anioł” – przystojny, młody mężczyzna, który uspokajał go i zapewniał, że wkrótce odzyska siły. Kiedy Kevin zapytał go o imię, usłyszał odpowiedź: „Giorgio”, a kiedy po wybudzeniu matka podała mu obrazek z wizerunkiem Frassatiego, wykrzyknął: „To on!”

Badania przeprowadzone kilka miesięcy później potwierdziły całkowite cofnięcie się skutków wypadku. Lekarze, badający Kevina i nie znający jego historii, nie mogli uwierzyć, że jego mózg może wyglądać tak dobrze. Kevin wrócił całkowicie do normalnego życia, ukończył studia i do dziś pozostaje zdrowy.

Czytaj dalej

Pozostałe rozdziały:
Pogrzeb | Nieustająca pamięć | Obywatel nieba | W wypowiedziach papieży | Relikwie w Polsce

Życiorys | Kult | Modlitwy | Multimedia | Peregrynacja | Kontakt z nami